از صدف عزیزم تشکر میکنم که منو به این بازی دعوت کرد. با تاخیر صدفم ممنونم...

۱) من مهنازم. متولد 17 بهمن 1369. چون از شانس قشنگم نیمه دومی ام الان سوم ریاضیم.تنها دختر خونه هستم و 3 تا برادر بزرگتر از خودم دارم که 2 تا شون ازدواج کردن. حالا من موندم و علی جون.
احساس میکنم بسیار صمیمی ُ  شوخُ  عاطفی ُ دارای روحیه احساسی و لطیف ُ زیرک و باهوش ُ زیبا و در عین حال بسیار عصبی!!!! .... هستم  ( به قول نیلوفر خانوم تبلیغات رایگان است )

۲) از شب بیداری خوشم میاد. اکثر شبها رو هم بیدار می مونم. مخصوصا تابستونا. همیشه هم حرفم اینه که ادم واسه خوابیدن همیشه وقت داره مگه نه؟؟؟

۳) همه مدل کتاب میخونم. عاشق اس ام اس بازیم.مخصوصا با سمیرا.تنها سرگرمی هم که دارم درس خوندنه خیر سرم!!!!!!!

۴) بهترین فصل پائیز. بهترین روز دوشنبه و پنج شنبه. بهترین ماه بهمن ( تولد خودمه دیگه )

۵) بهترین رنگ قرمز. مشکی

۶) بهترین غذا ماکارونی. کشک بادمجون. لوبیا پلو.

۷) بهترین خواننده ابی. معین.

۸) باحالترین ضدحالی که تا حالا خوردم تابستون امسال بود وقتی مامان اینا میخواستن برن مسافرت و نشد که برن ( اخه خبر ندارین من چقدر برنامه داشتم.)

۹) قشنگترین و مهمترین و بزرگترین و سخترین قولی هم که تاحالا دادم اینه که مهندسی دانشگاه تهران قبول بشم.رشتش صنایع باشه عالیه میشه. ( یه وقت کسی فکر نکنه نمی شما!!!!!!.حتما میشم)

۱۰) نه تا حالا کسی رونفرین کردم نه خواهم کرد.هیچ وقت.هیچ کس.

۱۱) در مورد 10 سال آینده هم باید بگم که اون موقع تازه می شه 27  28   سالم واحتمال زیاد باید ارشد گرفته باشم. :d
اونم از دانشگاه تهران رشته ی صنایع و بازم احتمال می دم که توی یه شرکتی کار کنم که یه درآمد خیلی خوب داره!!!!!
اگه تا اون موقع هم کسی رو دوست نداشته باشم که بعید میدونم اینطور باشه ازدواج نمیکنم و سعی میکنم بازم برم به سمت درس.

خوب حالا منم از ****معلم جبر(بانو)**** رویا جون. مونا جون. رضی جون. خاله جون و بقیه دوستای خوبم دعوت میکنم که بیان و این بازی رو ادامه بدن..

 عصبانیم...میدانی که عصبانیم.خسته ای...می دانم که خسته ای.چراییش را هر دو هم میدانیم اما الان این نوشتن نه برای ذکر چرایی این عصبانیت است و نه برای خسته نباشید گفتن.دلیل نوشتنش فقط حیرت است حیرت.

چرا يهو ياد اين جمله افتادم؟ « من تو را دوست دارم،‌ تو او را، او ديگري را و ديگري مرا... و اين چرخه  ايست كه هرگز پايان نمي پذيرد...»

رفت... برای همیشه.